07 november 2017

Blog 1: eerste maanden 'In My Backyard'

15 september 2017: Na een periode van voorbereiding in het voorjaar is onze website sinds half juni in de lucht.
Sindsdien krijgen we aanmeldingen binnen van mensen die van ons bestaan weten via Facebook en via via.

Het zijn mensen die zich aanmelden om lid te worden van een buurtgroep en in contact te komen met statushouders in hun buurt. We hebben inmiddels zo'n 180 huishoudens (jong en oud, alleenstaanden, stellen en gezinnen) die zich hebben aangemeld en in vijf buurten is er inmiddels een IMBY-buurtgroep van start.

Terughoudend met publiciteit

We hebben ervoor gekozen om nog heel terughoudend te zijn met publiciteit omdat we eerst goed willen uitvinden hoe we buurtgroepen het best kunnen organiseren, op welke manier het contact met statushouders het beste werkt etc.

Voor de aanmeldingen van statushouders zijn we voor een groot deel afhankelijk van Vluchtelingenwerk. Het duurde even voordat we een vorm hadden gevonden voor samenwerking. Sindskort is een betaalde medewerker van hen voor 16 uur per week vrijgemaakt om aan IMBY te werken. Dat werkt fijn en goed.

Vertrouwen winnen

We proberen de statushouders die zich aanmelden (sommigen via VWN, velen ook zelfstandig) zoveel mogelijk vantevoren te bezoeken. Dat is belangrijk, om vertrouwen te winnen en een beeld te krijgen van de situatie waarin ze zitten. Het werkt goed om bij ze thuis te komen en te zien wat daar wel en niet georganiseerd is. Soms biedt het ook aanknopingspunten om te bedenken wat ze samen met buurtbewoners zouden willen doen. Bijvoorbeeld een totaal overwoekerde tuin met omgewaaide schutting bij een gezin uit Aleppo dat foto's liet zien van hun geweldige tuin vroeger daar. Bij navraag bleek dat ze dolgraag iets van hun eigen tuintje willen maken maar niet weten waar te beginnen.
Verder levert zo'n gesprek veel op over de psychische gesteldheid van mensen. Ik ben natuurlijk geen professional, maar na zo'n gesprek kun je over het algemeen wel een beetje inschatten of mensen mentaal al toe zijn aan echt 'inburgeren' of dat hun hoofd daar nog helemaal niet naar staat.

Drempels

Ik probeer ook voorzichtig te peilen wat mensen vinden van een bijeenkomst met veel mensen. Het is voor sommigen nogal intimiderend en of er andere drempels zijn. Sommigen vinden het lastig om ergens te komen waar alcohol prominent aanwezig is. Het is niet zo dat we ons daar helemaal aan aanpassen (op het gebied van bijvoorbeeld alcohol) maar het helpt altijd om het vantevoren te bespreken.

Als ik het heb over 'we' bedoel ik vooral mezelf :-) De bezoeken aan statushouders probeer ik samen te doen met collega Anya, zelf voormalig vluchteling. Zij heeft niet altijd tijd en de komende tijd zou het goed zijn om nog meer mensen om ons heen te verzamelen die hiermee kunnen helpen.

Teamleider

We hebben nu ongeveer vijf buurtgroepen die van start zijn gegaan. Elke groep heeft twee teamleiders en dat is een hele belangrijke functie. Een teamleider onderhoudt contact met ons en met andere buurtgroepen en houdt in de gaten of er genoeg een-op-een-contacten ontstaan binnen een buurtgroep, neemt initiatief, doet suggesties en helpt mee met bijeenkomsten organiseren. We vragen binnen een groep of er mensen zijn die dit willen doen. In een aantal buurten heeft dat geleid tot ijzersterke duo's aan wie je veel kunt overlaten. In andere gevallen meldt zich maar één persoon of helemaal niemand. Nu we deze week hebben gehoord dat de gemeente A'dam een flink bedrag gaat bijdragen voor het laatste kwartaal van 2017, kunnen we de functie van teamleider wat professionaliseren. We gaan mensen hier een vrijwilligersvergoeding voor betalen en duidelijker zijn over wat de functie inhoudt. En het lijkt een goed idee om van buitenaf vrijwilligers te werven voor deze functies.

Ambitie

Onze ambitie is om ook groepen Amsterdammers bij ons project te betrekken, die zelf (soms) eenzaam zijn, hoewel ze dat woord zelf misschien niet zo snel zouden gebruiken. Dit is wat ons betreft niet aan leeftijd gebonden, maar de ervaring leert dat jongeren zich makkelijker zelf aanmelden (zeker in een digitale omgeving) dan ouderen. Daarnaast blijken veel statushoudersgezinnen specifiek behoefte te hebben aan een 'oma' (of opa)-figuur, dus het is zeker de moeite waard om onder deze doelgroep actief te gaan werven. Begin oktober zit ik - waarschijnlijk samen met een Syrisch gezin - in de talkshow UP met een zaal vol ouderen om het hierover te hebben en een oma voor dit gezin te zoeken.

 

Dit blog is onderdeel van In my backyard


Delen