20 november 2017

Waardering voor elkaars verhaal

In de eerste blog rondom het project “Mijn Amsterdam – bezoekers van de regenboog” gingen we in op de benadering en werving van de deelnemers. Belangrijk punt daarin was het samen optrekken met de deelnemers.

Een van de andere kernwaarden van het experiment is vertrouwen. De deelnemers zijn zelf eigenaar van hun verhaal, ik ben geïnteresseerd in dit verhaal en ga er als projectleider vanuit dat ik alleen hoef te faciliteren. Ik geef hen de camera mee met een open opdracht. Zij bepalen de inhoud.

De derde en vierde bijeenkomst:

Na de foto’s met elkaar gedeeld te hebben, stond bijeenkomst 3 in het teken van verder ingaan op het verhaal en de persoon achter de foto’s. Veel deelnemers hadden een soort strategie gekozen om de foto’s te maken. Zo laat Ricardo een aantal van zijn gebruiken zien en toont Adam plekken in het centrum waar hij vaak te vinden is.

De bijenkomsten leveren ook een product op, in de vorm van een persoonlijke publicatie van het verhaal van elke deelnemer. Deze publicatie wordt door henzelf gedeeld doormiddel van een presentatie en de sponsoren van de inloophuizen worden ingeschakeld om deze boekjes te verspreiden onder hun klanten. Denk daarbij aan de bakker die brood sponsort. Hij krijgt een mooi presentatiebakje op zijn toonbank. Zodat hij zijn klanten over zijn sponsoring kan vertellen en bij interesse een verhaal mee kan geven.

Context

Dit betekent voor de deelnemers wel dat ook mensen buiten de groep en de inloop hun verhaal gaan lezen. Dat vraagt om context, wie is die man die iedere morgen uit dat fonteintje drinkt en wat schuilt er nog meer aan de man naast het standbeeld van Majoor Boszhard. Hierdoor werden de gesprekken aan tafel steeds persoonlijker. Delen van deze gesprekken zijn terug te zien in een introductie en een aantal quotes in de publicaties.

“I have 2 wishes, 1 is that I really want to see my family again and go back to work. My mom is in Poland, my daughter in Germany and my brother in London. The last time I’ve seen them was with Christmas 2 years ago in my mom’s house.”

- Quote Adam Wrobel”

Hoe persoonlijker het werd hoe meer waardering er ontstond onderling. En waar de opkomst eerst nog wel eens wat achterbleef, zorgde deze waardering voor elkaar ervoor dat het leuker en belangrijker werd om te komen. Ook andere bezoekers hoorden van het project en meldden zich alsnog aan.

Dit blog is onderdeel van Fotoworkshop Mijn Amsterdam


Delen