21 november 2017

Mannen

Is sportwandelen iets voor mannen? Ik twijfel hierover. Sinds twee maanden organiseer ik sportwandelgroepen voor lhbti’s: Amsterdammers die lesbisch, homo, bi, transgender of intersekse zijn.

Ruim twintig mensen stuurden mij begin september een aanmeldingsmailtje: ongeveer evenveel vrouwen als mannen.

We zijn twee maanden verder. Elke week kun je onze sportwandelgroep rond het Flevopark of de Sloterplas zien lopen. Als je goed kijkt, zie je slechts één man wandelen. De rest meldt zich elke week netjes af – te druk, vakantie – of komt simpelweg niet opdagen. Terwijl ik ze elke week een uitnodiging stuur om mee te doen. Is sportwandelen misschien geen aantrekkelijke sport voor mannen? Of is de drempel te hoog?

Moeite

Mijn enige man ontkent het. We lopen op woensdagavond door Betondorp, te midden van zeker acht pittige dames. Onze wandelcoach geeft opdrachten die ons bijna de adem ontnemen. Hij vertelt dat hij zelf ook moeite heeft om weer te sporten. Moeite om een vaste avond in de week weg te zijn. Moeite om nieuwe mensen te leren kennen. Hij is het niet meer gewend.

Samen

Maar de behoefte om samen met anderen iets te doen, wint het van de schroom. Althans, dat vertelde hij me tijdens de sportwandeling door Betondorp. Hij is namelijk al twee weken niet geweest. Wat zal ik doen? Hem mailen of aanbellen? We wandelen namelijk elke week praktisch langs zijn huis.

Annemies Gort 

www.dgla.nl

 

Dit blog is onderdeel van Sportwandelgroepen voor LHBTI'ers


Delen