18 december 2017

Blog 1: de eerste maanden

Blijdschap bij mij en de CKV docente van het Calvijn College. We zijn gekozen uit meer dan 119 aanvragen om mee te doen aan het experiment!

Mijn samenwerkingspartner van het Calvijn vertelt het me telefonisch. Ik doe een imaginair dansje aan de telefoon. Ook realiseer ik me: nu begint het echte werk pas. Al die betrokkenen bij elkaar krijgen wordt nog een klus. Onmiddellijk na de toekenning bedenk ik welke scholen ik in Slotervaart/Overtoomse veld opnieuw kan benaderen.

Echter: de betrokken CKV docente heeft in de tussentijd twee nieuwe banen gekregen en werkt niet meer op het Calvijn College. Ze denkt beschikbaar te kunnen blijven voor het project en het werven van leerlingen, maar niet genoeg tijd te hebben voor het bijhouden van het logboek - gezien haar nieuwe werkzaamheden. De communicatie per telefoon en mail is minder makkelijk dan ik had gehoopt. Ik  stel voor de bijeenkomst en het logboek voor mijn rekening te nemen.

Doelgroepen bereiken

Ik klim in de telefoon en bel en mail met de basisscholen de Louis Bouwmeester-, de Albert Einstein- en de Fiep Westendorpschool. Kom diverse contactpersonen van buurtscholen op het spoor en maak voorlopige afspraken voor werving na de zomer. Zodat ik in oktober verzekerd ben van deelnemers. Ik vertel mijn warme combiwel contact (buurtwerker) in Het Anker over de toekenning. Enthousiasme en felicitaties. Het Anker kan voor mij via Westerpost adverteren om de mensen uit de verschillende doelgroepen te bereiken. Fijn!

Koud werven

Het aanhalen van warme contacten van vorig jaar toen we activiteiten deden op het Sierplein. Het is ons (collega's en mezelf)  door tijdgebrek dit jaar niet gelukt zomeractiviteiten voor ouderen en kinderen te organiseren via buurtinitiatieven en support van het stadsdeel zoals vorig jaar. Toen werkten we in de zomervakantie op het Sierplein met matchend programma in huis van de wijk Het Anker. Hetgeen betekent dat we nu veel ouderen koud moeten gaan werven.

29 augustus

Bijeenkomst op het stadhuis voor alle experiment- organisatoren. Grote groep; we barsten het zaaltje uit. De stemming is enthousiast en geconcentreerd. Kom een aantal oude bekenden tegen. Besluit mee te doen aan het bankjescollectief in NW op 23 september met een muzikaal bankje bij de stadsboerderij en een modeverhalen bankje op de Notweg om zo ouderen te kunnen werven voor My Secret Dress Code.

September - oktober

Het Anker (Huis van de Wijk in Slotervaart/Overtoomse veld) nodigt mij uit voor hun burendag zaterdag 9 september om reclame te maken voor het experiment. Spreek daar aantal onbekende mensen aan, vooral ouderen. Schrijf hun namen met contactgegevens op mijn aanmeldlijst. Klein maar fijn aantal. Ontmoet andere contacten die weer contacten hebben. Uitbreiding netwerk. Heb flyers gemaakt met  aankondiging experiment in de buurt, locatie en tijden (in de middag) nog net bekend.

Calvijn College

Ondertussen probeer ik het Calvijn College te bereiken per tel en mail. Het is een lastige periode: opstart nieuw leerjaar, nieuwe CKV afdeling, nieuwe CKV docenten en coördinatoren, nieuwe leerlingen. Mijn contactpersoon van het eerste uur op het Calvijn weet ik eindelijk te bereiken en ik vertel haar dat we het met een uurtje per week tot december niet gaan redden en dat we 2 uur per week moeten werken, wil het project slagen. Ze vertelt dat ze nu nog niet kan zeggen of het allemaal gaat lukken, ze heeft ook de bereidheid van de nieuwe docenten en coördinator nodig. Ik snap het allemaal maar probeer de gedachte dat het experiment niet kan doorgaan als 'geen optie' van me af te zetten. Dat lukt. Uiteindelijk krijg ik de nieuwe CKV coördinator te pakken, die een geschenk uit de hemel blijkt te zijn in haar meedenken en het willen vinden van creatieve oplossingen.

Ze stelt twee middagen voor waarop het experiment kan plaatsvinden en ik heb keuze uit drie middagen. Het worden in verband met mijn eigen agenda de maandag en woensdagmiddag tussen 16 en 17 uur. Jippie! Nu nog de leerlingen. De CKV- coördinator en haar twee collega's (T en E) gaan actief werven en kinderen van klassen 1, 2 en 3 uitroosteren voor andere CKV vakken om maar zoveel mogelijk leerlingen het makkelijk te maken mee te doen. De CKV- coördinator heeft uiteindelijk 9 tot 12 kinderen gevonden die mee willen doen.

Het Anker

Mijn contacten van minder of meer eenzame maar vitale ouderen, acht in getal, heb ik ondertussen per mail benaderd en ik heb nu zo'n 6 mensen waar ik op hoop. Mijn contactpersoon in het Anker heb ik diverse mails gestuurd met de wervings flyer en een tekstje voor de Westerpost en een paar vragen. Ik krijg geen antwoord tot ik een mail ontvang dat ze afwezig is. Uiteindelijk blijkt begin oktober dat ze wegens ziekte en overlijden van haar vader niet bereikbaar was.

Inmiddels is ze terug op haar werk en is het fijn weer samen aan de slag te gaan. Mijn nieuwste persberichtje stuurt ze door aan de Westerpost en ze tipt me bij Woongroep De Mix in de Louis Chrispijnstraat op bezoek te gaan op vrijdag (13 oktober). Het liefst tussen 12 en 13.30 uur maar  dan werk ik -  ik probeer het onmiddellijk daarna. Ik fiets bepakt en bezakt richting Louis Chrispijnstraat die ik niet van te voren heb kunnen googlen en vind deze straat eigenlijk snel, het is 13.50 uur. Ik zie een bel van woonzorg en besluit er op te drukken. Niemand reageert, geen kip te zien, ook geen mens. Ik fiets om het complex, dat er overigens mooi uitziet, heen, het lijkt wel een fort, het is onmogelijk er toegang tot te krijgen, wel lekker veilig natuurlijk. Ik zie om de hoek een groot hek dat openstaat - er zijn een aantal stratenmakers aan de gang ver weg bij een plantsoen - maar geen bewoner te bekennen. Ik zie ook een los laag vierkant gebouw, twee zelfs, het ziet er potdicht uit. Ik geef niet op en ga dan maar bij de Drie Hoven binnen, een echt woonzorgcentrum van Amsta, hier zit ik goed fout denk ik.

Teleurstelling

De man achter de balie neemt mijn verhitting en teleurstelling waar en geeft me een bekertje water. Hij gaat voor me op zoek in de computer en vindt uiteindelijk de vermelding Woongroep De Mix met de straatnaam, zonder vermelding van een telefoonnummer. Zucht. Ik ga er weer vandoor en met de fiets in de hand loop ik een oudere mevrouw en een jongere man tegemoet die zich voorstelt als Bert. Hij vraagt of ik net gespeeld heb voor de bewoners (ik heb een gitaar op m'n rug). Voor ik het weet vertel ik over het project My Secret Dress Code en mijn zoektocht naar vitale ouderen en overhandig twee flyers die Bert gaat ophangen op strategische plekken. Zijn moeder, de vrouw die hij ondersteunt en waar hij even mee aan de wandel was, vertelt mij dat zij vroeger ook veel kleding maakte. Een bekend verhaal dat bij haar generatie lijkt te horen. Weer helemaal opgemonterd besluit ik de Louis Chrispijnstraat nog eenmaal te proberen. Terwijl ik aldaar op de woonzorg bel druk, komt er net een man naar buiten lopen en dat blijkt de man te zijn die ik zocht! Samen hangen we een flyer op in de gang en hij vertelt ondertussen honderduit over de vrijdaglunchbijeenkomsten in het gemeenschappelijke gebouw op hun binnenplaats. Ik kan ook een keer langs komen alleen snotverdorrie werk ik dan al elders. Hij neemt ook nog een flyer voor zichzelf mee naar huis. Nu heb ik alles gedaan wat ik kon doen in deze buurt.

Applaus

Op 9 maandag 9 en donderdag 12 oktober ben ik in het Resto Van Harte en ook op het Calvijn College gaan werven voor My Secret Dress Code. De vrijwilligerscoördinator K gaf me alle ruimte. De muziek werd even uit gezet en ik mocht mijn praatje doen. Om het wat levendiger te maken, vroeg ik of iemand van de aanwezigen even mijn model wilde zijn om te laten zien hoe simpel en snel je een leuke hoed van kranten kunt maken. Daarbij had ik de hulp van een extra persoon nodig om de kranten vast te houden. Met wat Volkskranten en tape knutselde ik snel een hoed en vroeg hoe mijn hoedenmodel hoe ze zich voelde. Ik stelde mijn model voor zich even Maxima op Prinsjesdag  te wanen met mij als W. A. Zo liepen we wuivend tussen de tafels met de op het eten wachtende Van harte resto gasten door om de mooie hoed te showen. Applaus was ons deel. Foto's werden gemaakt. Daarna deelde ik bij alle eettafels, we hadden net het voorgerecht gehad, de flyers uit. Een tafel met mopperkonten vroeg of de voertaal bij het project Engels was, nee hoor, zei ik, mocht het dan niet een Nederlandse naam hebben dat project. Ja hoor zei ik, modeverhalen is ook goed. Een aantal ouderen was zo enthousiast dat  ze verzochten om ook zo'n hoed en wel nu. Ik kreeg het nog druk. Het was een speelse en goedlachse bedoening, met veel trots showden de nieuwe modellen de hoeden en samen wilden ze, ook met mij, op de foto. Zelf heb ik weer vergeten foto's te nemen. Ik neem te vaak aan dat mensen dat ook niet willen omdat ze niet weten waar ik ze ga posten...

Werven in de kapsalon

Woensdagmiddag 11 oktober ben ik om 13 uur even gaan werven in de Kapsalon van het Calvijn College, waar veel vitale en minder vitale ouderen uit de buurt hun haar laten doen tegen een kleine vergoeding. De leerlingen waren allergastvrijst en vriendelijkst. Ik mocht mijn flyer ophangen en de mensen persoonlijk aanspreken, terwijl ze in hun kappersstoel zaten. Ik heb een één op één werving gedaan. Opvallend was dat een aantal, ver in de zeventig, het te druk had met van alles en nog wat in de buurt en/of familie. In ieder geval niet alleen dus (wie weet wel eenzaam, maar geen tijd om daar bij stil te staan). Een persoon was net geopereerd en een ander woonde niet in de buurt. Een aantal wilde wel de flyer op een strategische plek ophangen op hun woonplek. Fijn toch.

Werven op de basisschool

Afgelopen drie weken ben ik ook bezig geweest (vanaf dinsdag 25 september) met werving van kinderen op de basisschool Louis Bouwmeester. Met in de week daarvoor goede tips van cultuurcoördinator W aldaar. Om een power point te maken met leuke beelden, spreekt de kinderen veel meer aan dan alleen praatje en de tijd te nemen voor mijn praatje, niet 10 minuten, maar 20 tot 30 minuten. Toe maar; dat laatste had ik zelf niet eens durven voorstellen. Ik maak een simpel enquête formulier voor de kinderen (groepen 5 t/m 8) met meerkeuzevragen en een inschrijfformulier dat ze met toestemming van hun ouders op school kunnen inleveren. In de groepen vertel ik kort iets over het project, maar ik stel vooral vragen en de kinderen ook. Ze stellen heel goede vragen, zoals waarom doen we dit project eigenlijk. Als ik in de klassen uiteindelijk heel snel met een vrijwilliger als model een hoed in elkaar flans, zijn ze niet meer te houden. Vooral de jongens willen allemaal meedoen. De werving doe ik op twee middagen. Ik krijg vel hulp van cultuurcoördinator W bij het kopiëren van de formulieren voor de kinderen. Het ophalen van de formulieren doe ik in twee keer. De eerste aanmeldingen vallen tegen: 3 kinderen. Later krijg ik er nog 3 bij. Waaronder een tweeling.

 

9 oktober was D-Day, de eerste dag.

Drie leerlingen, drie meiden van het Calvijn College kwamen opdagen: R, L en F, twee ouderen A en B (superenthousiast) en vier kinderen (3 jongens en 1 meisje van de Louis Bouwmeesterschool).

Mijn collega van het GildeLab die ik op de hoogte had gehouden was er niet, mijn CKV-docenten die waren toegezegd waren ook afwezig, 9 kinderen van het Calvijn kwamen niet opdagen. En drie ouderen waren ondanks hun aanmelding afwezig.

Wij waren er wel. Waaronder ik zelf.

Allereerst heette ik iedereen welkom en begon om 16.10 uur, ik besloot niet langer te wachten, te vertellen over het project en het doel. Daarna deed ik zoals gepland een speed date, met drie rondes van 3 tot 5 minuten.

De bedoeling was elkaar over mode vragen te stellen en andere vragen om de ander te leren kennen. Je mocht geen commentaar geven op de ander (oordelen), vooral luisteren en vragen stellen als je nog iets net duidelijk was. Daarna werden de rollen omgedraaid en vervolgens weer een nieuwe ronde. Ik deed ook mee.

Na afloop vroeg ik klassikaal of iemand iets kon vertellen wat hij/zij uit de gesprekken vooral was bij gebleven, een bepaalde opmerking, een antwoord.

Ik liet een kledingboek zien met grote illustraties van kleding door de eeuwen heen en aankleedpopjes met kleding. En ten slotte wilde ik ze vragen om samen met elkaar een hoed te maken van kranten en tape.

Met een ansichtkaart van een schilderij van iemand met een hoed op als mogelijke inspiratiebron (Van Gogh, Frans Hals). Dit vond iedereen zonder uitzondering een leuke opdracht. Het regende buiten en sommige kinderen van de Louis Bouwmeesterschool wilden met veel tape het dopje van de hoed waterdicht maken. Ze namen hem mee naar huis.

Opdracht en huiswerk voor de volgende keer: neem foto's van jezelf mee van 1. toen je klein was en je kleren aanhad die je ouders voor je uitzochten en 2. toen je rond 12, 13 jaar was en je je voor het eerst kleedde met dat wat jezelf had uitgekozen.

 

11 oktober, dag 2

Alleen R (ll Calvijn College aanwezig), nieuwe oudere vrouw A (geboren in Ierland, katholieke school, broeken deed je niet aan), twee kinderen van de buurtschool aanwezig (de tweeling niet want een van hen had ruzie met het meisje dat meedeed).Ook aanwezig: mijn collega M van het GildeLab in Bos en Lommer  met power point. Door familie omstandigheden  (ernstig ziek opa in combinatie met de  zorg voor haar h pasgeboren baby) had ze dag 1 gemist.

In les 2 hebben we verhalen gedeeld,  klassikaal, over wat je vroeger aan had (ouderen) wat je leuk of niet leuk vond en de kinderen nu en twee jaar geleden.

Heb verteld over dat we vandaag beginnen met een ontwerp maken (A4tje met een fineliner om te tekenen, we gaan elkaar helpen) op basis van mijn intro:

 

- Ben je een trendsetter (Lidewij Edwelkoort), loop jij voorop met dingen die niemand nog heeft qua kleding, je weet wat er in de mode komt voordat iemand anders het nog heeft?

- Ben jij een volger: je kijkt wat er in de mode is en daar zoek je iets leuks van uit om aan te doen.

Je volgt modevloggers, influencers enz.

- Je bent een stijlicoon: je bepaalt helemaal je eigen smaak en het kan je niet schelen wat er in de mode is of niet (Iris Apfel).

 

Mijn collega en assistent M heeft een leuke power point gemaakt die daar helemaal bij aansluit!

Mooie plaatjes.

Opdracht 1. maak een mindmap voor wat voor jou mode is als trendsetter, volger of stijlicoon.

(een soortspinnenweb met woorden erin.)

Opdracht 2.

We vragen iedereen een ontwerp te maken van zijn of haar favoriete kledingsstuk en de uitvoering daarvan te overdrijven. De kinderen nemen de papieren aankleedpoppetjes als uitgangspunt voor het tekenen.

We helpen elkaar. Ik vooral de twee oudere vrouwen en het meisje. Krijg zelf veel inspiratie ook voor het tekenen. Het gaat er niet om of je goed kan tekenen maar of je je concept kunt verbeelden.

Volgende keer gaan we verder met het papier op basis van Isabelle de Borghrave's werk.

 

Kort samengevat heb ik de afgelopen periode juli - okt  vooral geworven, geworven en geworven via actieve promo's (persoonlijke benadering en gesprekken, meeliften op  rijdende treinen als bankjescollectief) via  advertenties digitaal en in buurtkranten en flyers.

We werken samen met:

Het Anker, Louis Bouwmeester, Fiep van Westendorp, het Calvijn College (CKV afdeling en docenten) , Het GildeLab, St. Samenwonen- Samenleven. The Beach, het bankjescollectief, stadboerderij Nieuw West, Woongroep De Mix in NW.

 

Top:

Ondanks een lastige start en veel uitdagingen blijven alle aandeelhouders zich inzetten voor het vergroten van het aantal deelnemers aan het project en zijn de huidige deelnemers enthousiast.

Uitdagingen:

Waar we tegen aanlopen is het leven van de betrokken aandeelhouders (specifiek de doelgroep ouderen), de start van nieuwe schooljaar Calvijn College en hetfeit dat we met mensen met persoonlijke levens en uitdagingen werken en niet met commerciële targets. Ondanks uitgebreide promotieacties op de buurtschool met veel ondersteuning vanuit de school zelf is het lastig voor de kinderen (en soms hun ouders) zich te committeren aan een naschoolse activiteit van (10 weken lang) twee keer per week een uur dichtbij huis.

Ondanks nabellen en mailen is het moeilijk de kinderen die zich hebben opgegeven daadwerkelijk in de les te krijgen (zelfs als ze aan de overkant van het Calvijn College wonen).

De deelnemende ouderen groep is kleiner dan gehoopt. Idem geldt dit voor de deelnemende leerlingenvan het Calvijn College en de kinderen van de buurtschool. De startdatum en de workshopuren zijn in overleg vastgelegd ivm de tien weken die we nodig hebben voor alle stappen binnen ons project en hiermee is ook geadverteerd en geworven.

Het was fijn geweest als we als projectbegeleiders en de betrokken CKV- coördinator en docenten voor aanvang van het project fysiek kennis hadden kunnen maken.

Vanwege de opstart van de CKV- afdeling met de nieuwe coördinator,de nieuwe CKV -docenten binnen de school en ziekte van de CKV- coördinator en de werving van de verschillende doelgroepen die tegelijkertijd plaatsvond is dit niet gelukt.

Wat de opstart van het project bemoeilijkte op het Calvijn College is dat de overdracht wat betreft het experiment My Secret Dress Code door de vertrekkende CKV - docente waarmee het project was aangevraagd niet /nauwelijks heeft plaatsgevonden. Hierdoor was het aanvankelijk onzeker of het project überhaupt doorgang kon vinden. Na groen licht van de nieuwe CKV coördinator en enthousiaste werving van leerlingen door de nieuwe CKV docenten ben ik als begeleider van het project intensief doorgegaan met het werven van de kinderen van de naburige school en de ouderen uit de buurt. Hoewel mijn verlangen ging/gaat naar de inhoudelijke uitwerking van de lessen. Zonder voldoende deelnemers had/heb ik niets aan een inhoudelijk perfect voorbereid lesprogramma.

De omgeving reageert enthousiast en geïnspireerd op het project. Dat geldt voor de meeste mensen (jong en oud- de doelgroep dus) die ik benader voor het project.

De komende tijd

De komende tijd gaan we inhoudelijk de diepte in en genieten van de aanwezige pareltjes (enthousiaste deelnemers). De eerste paar lessen hebben we door het geringe aantal deelnemers dat een één op één match van een jong persoon met een oudere (55 plusser) niet mogelijk maakte, ter plekke aangepast aan de situatie.

Mijn collega en ik hebben besloten met de betrokken personen maatwerk te ontwikkelen en tegelijkertijd te onderzoeken hoe we de uitgangspunten van het experiment: samenwerking en dialoog tussen jong & oud kunnen borgen. Er ontstaan nu in het verder prachtige, lichte CKV- lokaal op het Calvijn groepjes van leeftijd bij leeftijd, iets wat we juist wilde vermijden!

 

Dit blog is onderdeel van My Secret Dress Code


Delen