19 maart 2018

Presentatie Lonely in Mokum met brood en polonaise

Loading video..

“Samenzijn is fijn”, werd ergens gezegd tijdens het Lonely in Mokum-diner op donderdag 8 maart. Dat werd bevestigd door de massale opkomst: zo’n 230 mensen schoven aan voor de presentatie van de reisgids verbonden stad, die samenvatte wat er vanaf oktober 2016 is gedaan aan de bestrijding van eenzaamheid in Amsterdam.

Er werd gegeten, geluisterd, gezongen en gedanst: eten en muziek bleken als steeds ultieme middelen voor verbinding. In de foyer van de Grote Zaal, was een speciaal plekje ingeruimd voor het project Mijn Amsterdam: portretten van daklozen met foto’s die ze zelf maakten. “We hebben bezoekers van inloophuizen gevraagd een week lang foto’s te maken van wat zij zelf belangrijk vinden in hun leven”, vertelde projectleider en stadstrainer Rik Moonen. Dat resulteerde in vijftien boekjes met presentaties ervan en tentoonstellingen in de inloophuizen. “Door het project leerden bezoekers van de huizen elkaar beter kennen - wat de cyclus van eenzaamheid doorbrak. Ook het gevoel van eigenwaarde van de deelnemers steeg - ze keken anders naar hun leven, produceerden iets en moesten ook de drempel overstappen om het te presenteren.”

 

Ongelofelijk trots

De foto’s en begeleidende teksten vormden een mooie opstap naar de presentatie van Lonely in Mokum - Reisgids Verbonden Stad. Voormalig regisseur Aanpak Eenzaamheid Marijke Andeweg was ‘overweldigd en ongelofelijk trots’ op de resultaten van anderhalf jaar. “Dit boek heeft zichzelf gevuld en is representatief voor wat we met elkaar hebben verkend en meegemaakt”, zei ze. “Er is veel kennis en kunde en die hebben we bij elkaar gebracht in uitvoering, waardoor nieuwe kennis is ontstaan.” Voor haar is het doel van de reisgids te agenderen, inspireren, informeren en een overzicht te geven van hotspots waar wordt samengewerkt op het verminderen van eenzaamheid. 

Na Andeweg volgde, voorafgaand aan elke nieuwe gang, een kleine stoet van betrokkenen, die elk op eigen wijze bezig zijn met het oplossen van eenzaamheid. Zoals Theo van Tilburg hoogleraar sociologie en sociale gerontologie aan de VU, waar onderzoek is gedaan naar de complexe oorzaken, zoals een grote daling in inkomen en leeftijd. “Een one-size-fits-all aanpak werkt niet”, concludeerde Van Tilburg. “We zoeken naar verbreding en willen meewerken aan toepassing in de praktijk.” Hiervoor gaat de VU een richtlijn voor wijkverpleegkundigen ontwikkelen.

 

Enthousiasme in de stad

Namens de gemeente sprak manager zorg Karin Boudewijns, die wethouder Eric van den Burg verving. “Er is veel enthousiasme in de stad opgewekt en veel mensen willen iets betekenen in deze aanpak”, zei ze. “De gemeente wil blijven fungeren als netwerkregisseur, stimuleren en faciliteren. Maar ook zorgen dat haar eigen medewerkers meer kennis en tools krijgen in het signaleren en doorverwijzen. We zijn trots op het boek en op wat er het afgelopen jaar bereikt is. De manier waarop we met elkaar eenzaamheid willen tegengaan is eerder vandaag besproken in de commissie Zorg en kan rekenen op brede waardering. We willen hier samen mee door.”

Momenten van inspiratie kwamen van onder anderen Baruch Kojocaru, een van de geportretteerde (eenzame) mensen van het experiment Hier besta ik, die werd geïntroduceerd door zijn kunstenaarsmaatje Hester van Hasselt. De in Roemenië geboren zanger kreeg de zaal stil met een intense, a capella uitvoering van zijn lied ‘Wat eenmaal was’.

Bijna zo indrukwekkend was het optreden van Monique de Vries, directeur buurtontwikkeling Combiwel, die geheel op rijm het belang van buurtwerk voor het voetlicht bracht. “Het versterken van de buurten is pas echt jedat’, zingzegde ze, “stoere buurten, sterk van zelfredzaamheid.”

 

Spanningsveld

Het belang van buurten is al heel lang evident voor stichting Zina, die met kunstprojecten mensen met elkaar verbindt. Projectleider Myriam Sahraoui vertelde hoe mensen met een migratieachtergrond in hun project ‘ik ontmoet mij’ een plek vinden om verdriet en boosheid te delen, vervelende dingen een plek te geven en daardoor rust te krijgen. “Samenzijn is fijn.” Maar ze waarschuwde ook: “Het spanningsveld tussen collectief georiënteerde culturen en de individuele Nederlandse samenleving kan een oorzaak zijn voor eenzaamheid.”

Rapper Emmanuel Lucas deed daarover een eigen, ritmische duit in het zakje en Salih Türker, projectleider van de Turkse ouderenraad Amsterdam onderstreepte de uitspraak van Sahraoui - de eenzaamheid onder oudere Turkse mannen is onevenredig hoog. “Hoe doorbreken we samen de erfelijkheid van eenzaamheid”, vroeg hij zich af. “Mensen zelfvertrouwen geven en verbinden”, was zijn eigen antwoord. En dat gebeurt onder andere met het succesvolle seniorencollege voor migrantenouderen in Oost. Deelnemers hebben niet alleen meer zelfwaardering maar ook meer vertrouwen in de stad en haar bewoners. De ouderenraad wil dan ook uitbreiding van het project naar andere delen van de stad.

 

Polonaise

Na het dessert werd vooruitgeblikt, door bijvoorbeeld Nejma el Maach, de nieuwe regisseur Aanpak Eenzaamheid, een geboren en getogen Amsterdammer. “We gaan door met het verbinden van praktijk, wetenschap en beleid”, beloofde ze. “Ik hoop dat we als stad dichter bij elkaar komen.”

Tot slot waren er - in de woorden van moderator Natasja van den Berg - twee cadeautjes voor de dinergasten. Het amateur Mannenkoor van Noorderhof zong, op de melodie van Sweet Caroline, het door hen gemaakte Voor Eenzaamheid. “Het is stil in jou en mij / voor eens en altijd / echt alleen zijn hoort erbij”, klonk het uit volle borst door de zaal. De muziek van het Danspaleis zorgde uiteindelijk voor de ultieme verbroedering - een massale polonaise, op de tonen van Geef mij maar Amsterdam, sloot de bijeenkomst af.

 

Terugkijken

Wil je de bijeenkomst terugkijken? Klik dan op één van onderstaande links:

 


Delen