06 maart 2019

Aandeelhouder stelt zich voor: Sociale Kruidenier

Elke maand stelt een aandeelhouder uit het Amsterdams Netwerk Eenzaamheid zich voor. Deze maand vertelt Jessie Verhave, projectleider van de Sociale Kruidenier, waarom de organisatie aandeelhouder is geworden van het netwerk.

Wat is de kracht van de Sociale Kruidenier?

Bij de Sociale Kruidenier komen Amsterdammers met een krappe beurs door middel van een goedkope supermarkt in contact met elkaar, onze vrijwilligers, een financieel spreekuur en het cursusaanbod (o.a. Op Eigen Kracht, de Regenbooggroep). Omdat je zelf je producten kunt kiezen en op een klantvriendelijke manier behandeld wordt, geeft dit de klanten - in een kwetsbare fase van hun leven – de boodschap dat ze welkom en waardig zijn. Of zoals een klant van de Sociale Kruidenier aangaf : “Je bent géén nummer bij de Sociale Kruidenier”.

 

Waarom zijn jullie aandeelhouder van het netwerk geworden?

Veel Amsterdammers met een (zeer) laag inkomen komen vanwege hun financiële situatie in een sociaal isolement terecht en worden eenzaam. Het is dus van groot belang dat we hier als Sociale Kruidenier aandacht aan besteden: tijdens het kennismakingsgesprek met nieuwe klanten komt eenzaamheid bijvoorbeeld ter sprake en de winkel is zo ingericht dat je kunt blijven hangen voor een kop koffie en een praatje met elkaar of één van de vrijwilligers. Eens per week zit er bovendien iemand aan de koffietafel van de Sociale Dokter: een laagdrempelige dienst voor klanten die hulp willen bij sociale vraagstukken.

 

Wat is jullie aandeel aan het netwerk?

Zoals gezegd richten we ons op de doelgroep mensen met een (zeer) laag inkomen in de stad, dus we hebben inmiddels veel praktijkervaring met (verhalen van) armoede & eenzaamheid. We zijn bovendien een vindplek voor veel organisaties die aanbod hebben op het gebied van eenzaamheids- en/of armoedebestrijding.

 

Wat is jullie succesfactor en waar lopen jullie (nog) tegen aan?

De werkwijze van de Sociale Kruidenier is laagdrempelig en dat is volgens ons essentieel als het gaat om armoede en (problematische) eenzaamheid: Amsterdammers met een krappe beurs komen hier naartoe om hun boodschappen te doen en komen via de winkel in aanraking met vrijwilligers en professionals. Laagdrempeligheid heeft echter ook een keerzijde: hoe zorg je ervoor dat de klanten die aangeven zich (zeer) eenzaam te voelen goed worden opgevolgd? Bijvoorbeeld door hen door te verwijzen naar een maatjesproject? Dat is een kwestie van gestandaardiseerde werkprocessen, een goed netwerk in de stad en maatwerk (m.a.w. voldoende vrijwilligers met juiste vaardigheden en kennis) en daar is onze organisatie nog niet geheel op ingericht. Dus daar gaan we in 2019 verder aan werken.


Delen